Navigatie       Rit verslagen 2009    

Hieronder staan de ritverslagen van het jaar 2009. Die van 2007 en 2008 kunt u door hier te klikken lezen.


Rit verslagen 2009
-
Met Henk naar Woerden
-
Gerard Hilbers rit
- Ton Jonker rit
- Picknick rit
- Polder en Duin rit
- Rondje IJsselmeer verslag
- Rondje IJsselmeer foto's
- VIM Weekend
- Dirkenrit
- Vuurtorenrit (2 )
- Vuurtorenrit

Onderdelenbeurs Wormer 15 november

foto foto foto

foto foto foto

foto foto foto

foto foto foto

foto foto foto

foto foto foto

foto

Met Henk naar Woerden (verslag #3)

Op 26 september was het dan zover.

Jaren stond het al op mijn lijstje om een keer “Met Henk naar Woerden” te kunnen iedere keer kwam er wat tussen.

Vorig jaar dacht ik het voor elkaar te hebben, keek ik op vrijdagavond hoe laat en waar we moesten verzamelen om te constateren dat de rit de week ervoor verreden was….

Verzamelen was in het clubhuis van MOZAMO in Koog aan de Zaan. De ontvangst met koffie met gebak (keuze uit drie soorten!) zonder de portemonnee te hoeven trekken viel natuurlijk bij de dik dertig deelnemers in zeer goede aarde.

Advies, ze mogen de fooienpot wel een wat meer prominentere plaats geven, want ergens in een hoekje achter op de bar komt dat ding nooit vol.

Het organiseren van een rit maakt een organisator op de dag dat het moet gebeuren sowieso een beetje nerveus, moet je dwars door het drukste stuk van Nederland, dan heb je er al gauw een paar grijze haren bij.

Bij Henk valt dat niet op

Aan de manier waarop hij de deelnemers op de hem vertrouwde humorvolle wijze het follow-up systeem uitlegt is in ieder geval niet te merken dat hij ook maar een spoortje last heeft van nervositeit.

Om 9.30 gingen we op pad nadat Jan Valk, de voorzitter van Mozamo alle deelnemers een borrelpakket had meegegeven, twee zakken knabbelnootjes en een gekoeld blikje fris.

De rit voerde ons van Koog aan de Zaan via Spaarnwoude dwars door het “Schipholgebied” naar Hoofddorp. Op een gegeven moment zag je overal om je heen vliegtuigen. Ze landden, stegen op en taxieden dat het een lieve lust was, zeker een stuk of twintig tegelijk, heel apart.

Ik dacht vooraf dat het bijna onmogelijk zou zijn om zonder snelwegkilometers naar Woerden te komen. We hebben echter geen meter snelweg gemaakt.

De route voerde ons door plaatsjes waar ik nog nooit van gehoord had terwijl ik toch een zes had voor aardrijkskunde. Wat dacht u van “Nieuwveen”, “Burgerveen” of “Noorden”?? Prachtige dijkjes en watertjes en ik denk dat Henk zijn broer (als je hem hoort praten en je kijkt om denk je tjee heeft Henk een facelift gehad), die de bezemwagen reed, af en toe wel een vloek gegeven zal hebben als hij de bus met aanhanger een uitwijkplaats op de dijk moest insturen i.v.m. de tegenliggers.

Uiteindelijk arriveerden we om 12.00 in Woerden. Het was er razend druk wat natuurlijk ook een gevolg was van het mooie weer. Iedereen met een oude motor of bromfiets nam de gelegenheid waar om hiervan te genieten.

Het evenement zelf viel me eigenlijk een beetje tegen. Het leukste vond ik nog de motoren van de bezoekers. Er waren twee eigenbouw motoren, eentje met een Golf diesel motor in lengterichting met een zeer solide gebouwd frame, beetje choppermodel. De andere was een BSA frame met bak en ervoor een dwars geplaatst Renault blokje, leek wel van een R4-tje. Dit was een caféracer en zag eruit alsof ie zo van een productielijn was gerold.

Toch zal ik dit evenement volgend jaar weer op de kalender zetten, het is er gezellig en de rit is meer dan de moeite waard. Adriaan moest in Heerhugowaard nog een stoomketel uitzetten dus we zijn een uurtje eerder vertrokken. Op een klein stukje na hebben we uit ons hoofd dezelfde route terug gereden als op de heenweg en daar waren we heel tevreden over. 

Groetjes, 

Gerard van Oostrom 

Met Henk naar Woerden (verslag #2)

Met  Henk naar woerden en misschien ook weer terug.  

Afgelopen zaterdag 26 september startte ik voor de 7de keer met mijn toertocht van en naar het Nationaal Veteranentreffen te Woerden. Dit keer voor de verandering eens vanaf het clubhuis van motorclub Mozamo

De voorzitter Jan Valk vond dat wel een goed idee en stelde voor de koffie te verzorgen .

Een en ander liep enigszins uit de hand, ik werd  in het clubblad van Mozamo alvast aangekondigd en er werd mij door de redaktie een diepgaand interview afgenomen .

Op D day stond vanaf 8 uur de koffieketel klaar en konden we ,hemeltje lief ,uit 3 soorten gebak kiezen al dan niet met slagroom . Na mijn toespraak van wat er allemaal stond te  gebeuren , en de uitleg over ons follow up systeem ,geduldig door de VIM leden aangehoord  en eigenlijk bedoeld voor de nieuwkomers , nam Jan Valk ook nog even het woord om ons mede te delen dat er voor een ieder een overlevingspakket was samengesteld voor het geval we de weg zouden kwijtraken , Hij had inmiddels in de gaten dat wij nog geen kaas hadden gegeten van Garmin of Tom Tom .

Na dit alles opweg naar Pont Buitenhuizen alwaar ik de overtocht voor 30 motoren had afgekocht , een goede gok, want we waren met 32 stuks altijd weer een verassing want aan voorinschrijven doen we niet . Deze pont is uitgerust met een slagboom en een kaartjesautomaat  ,wisselt niet en is zeer gebruiksonvriendelijk

Dat weten ze Bij Connexxion ook dus hebben ze daar een elegante oplossing voor bedacht , ze sturen je gewoon een rekening en dat is dan meteen het betalingsbewijs .

Dan binnendoor naar Woerden ,ik had de route al 6 keer voorgereden  dus dat lukte vrij aardig – onderweg 2 X gestopt om de bezemwagen te laten aansluiten die bezig was om de defekten op te laden bij Kamerik werd ik ingehaald door mijn reserve motorfiets met een lid uit Tessel erop die had zijn Ariel stuk en er was ruimte nodig op de aanhanger .

Ik dacht toen verdorie moet ik dat ding straks nog helemaal terug naar Tessel brengen , maar dat liep goed af er is na aankomst in Woerden druk gesleuteld en het ding kon gelukkig weer op eigen kracht naar huis .

De enige machine  die niet gerepareerd kon worden was de nieuwste motor een Yamaha 650 die niet meer bij laadde .

In Woerden konden we dit jaar vanwege de grote drukte niet meer op het middenterrein staan , dus volgend jaar maar een half uurtje vroeger op pad . Er was weer van alles te zien En er stonden veel clubstands met aanhang , Het overlevingspakket kwam goed van pas , want de wachttijden bij de Catering waren dit jaar ongekend hoog   

En misschien ook weer terug :  

Nou dat is ook deze keer weer niet zo goed gelukt, want ons zeer gewaardeerde lid de heer Holtman zag geen kans op tijd aan te sluiten en belde naar mij tijdens de tankstop in Woerden 3 minuten vanaf het vertrekadres , uitgelegd welke borden hij moest volgen , Harmelen dus – na 20 minuten nog geen Gerard – dan maar zonder en met een vervelend gevoel naar huis – Hij bleek de borden fietspad naar Harmelen te zijn gevolgd ,maar ja dat kan ook niet anders als je met een Sparta uit het jaar Kruik aan de start komt .

Terug natuurlijk ook weer binnendoor -bij Pont Buitenhuizen aangekomen had ik  nog zowat de helft over de rest was al op eigengelegenheid  verder gereisd .

Rest mij nog Mozamo te danken voor de enorme gastvrijheid En we gaan door met het infiltreren binnen deze vereniging, ik heb mijn schaakstuk Ton Jonker vast vooruitgeschoven om jullie 15 oktober uit te leggen waarom hij het zo leuk vindt om de helft van zijn motorfiets zelf te maken .

Ik persoonlijk verdenk hem ervan dat hij bij aankoop , de helft van de onderdelen  achter heeft gelaten omdat een en ander anders veel te eenvoudig voor hem is

Groet Henk Steevens Voorzitter VIM     

foto foto

foto foto

foto foto

foto foto

foto foto

Met Henk naar Woerden (verslag #1)

Een Engelstalig verslag van deze rit, inclusief foto's en interactieve kaart is te vinden op:

http://www.julfmobile.org/joe_bloggs/veteranenmotor09/

Gerard Hilbers rit 8 augustus 2009

Verzamelen bij de pont Buitenhuizen, was het motto van de rit die Gerard en zijn vrouw hadden georganiseerd. Daar aangekomen waren er meer motoren dan ik had verwacht. Een aantal mensen die niet lid waren van de VIM, maar van een andere club, reden ook mee.
Gerard had een prachtige rit uitgezet, door het drukke verkeer van Noord-Holland, jammer dat er zoveel stoplichten zijn onderweg, maar ja dat is nu eenmaal zo in een Randstad.
Wat wel leuk is dat je aan die kant niet zo vaak komt. Langs de achterkant van Schiphol, waar die grote krengen over je hoofd vliegen, is toch wel heel apart.
Ik denk dat de spotters ook vaak aan deze kant vertoeven.
Door de dure buurten van Aerdenhout, Heemstede, Bloemendaal gingen we richting Santpoort, waar we neerstreken bij de Ruïne van Brederode, Een groot veld voor de ruïne was in beslag genomen door heel veel oud materiaal.
Er stonden vrachtwagens, auto’s, trekkers, brommers, stoommachines, een oude brandweer waren en natuurlijk werden onze mooie motoren daar ook tentoongesteld.
We kregen daar een lunchpakket en een bon om iets te drinken te halen.
Het weer in de vroege ochtenduren was bewolkt, maar later kwam de zon en werd het weer prachtig en lekker warm.
Op het veld bij al die oude tr…… was het heel erg druk met mensen die al dat oude spul wel wilde bekijken. Dus ook daar super gezellig. Wie zin had kon met een gids de ruïne bekijken.
Rond de klok van 14.00 uur ging je naar de ruïne en daar stond de gids klaar om ons het grote verhaal van de Brederode’s te vertellen. Verdomd interessant. Ook toen was macht en geld het aller belangrijkste instrument van de heren. Er werd gevochten om de eer van de familie te redden en vooral de macht terug te krijgen. Eerst was het kasteel klein maar de latere Brederode’s hebben het steeds groter gemaakt. Dus werden ze steeds machtiger, het kasteel bestond al in 1645. In een klein gedeelte van het gehavende gebouw kan nog worden gewoond. De gids en zijn gezin wonen daar, ook al om alles in de gaten te kunnen houden.

De terugrit startte om 16.00 uur. Met verbrande koppen stonden we weer bij de motoren om weer terug te rijden naar Pont Buitenhuizen, dit via een kortere weg.
Bij de pont is een restaurant, een aantal heeft daar nog even een ijsje genomen, wel verdiend na zo’n warme en mooie dag.
Gerard en zijn vrouw worden bedankt voor deze mooie rit en de gezelligheid bij de ruïne van Brederode.

Riek.

foto foto foto

Ton Jonker rit vanuit Barsingerhorn

Het was prachtig weer om te rijden deze dag. Dus op naar Barsingerhorn. Na twee knallen gingen we inderdaad op weg. Bij Ton aangekomen smaakte de koffie en de cake voortreffelijk en zo te zien waren er meer liefhebbers voor een bakkie troost. Ik telde zo’n 50 motoren vlak voor het vertrek.

We starten rond de klok van 11.00 uur, natuurlijk volgens ons follow-up systeem. Er werd nog even op het hart gedrukt, dat je vooral moest blijven staan in de richting die Ton voorop reed, zodat alle achterrijders de goede kant opgingen. Het liep weer als een trein.

Er werd weer gereden door allerlei kleine dorpjes en wat grotere dorpen en natuurlijk langs landerijen met bloemen (vooral begonia’s) en veel vogels, zoals zwanen met jongen, meerkoeten met jongen en natuurlijk de eenden, die alweer wat grotere jongen hadden.

De rit ging prima, tot op een bepaald moment de BSA begon te ploffen…….. Nee hè, zou ie nou weer …… en een stukje verder begon het ploffen erger te worden en was het geen rijden meer, dan maar weer op de bezemwagen grr, grr, grr…. De BSA op de aanhanger gehesen en plaats genomen in de auto. Wat een mazzel dat er toch altijd een bezemwagen meerijdt, want anders …… is lopen een heel eind.
Op naar Den Helder, waar we in een Steakhouse een heerlijk hapje konden eten en een bakkie konden drinken. Heel gezellig en heerlijk op het terras buiten zat iedereen een beetje bij te komen van de warmte, want het was nog steeds prachtig weer.

Er waren toch heel wat nieuwe gezichten bij deze rit. Dat doet de club goed. We kunnen er eigenlijk wel wat leden bij gebruiken.

Na de lunch stapten alle motorrijders weer op hun voertuig en wij kropen weer in de bezemwagen. Ik begrijp nog steeds niet hoe jullie rittenuitzetters al deze kleine weggetjes kunnen vinden en onthouden. Wij hebben al zoveel wegen gereden waar we nog nooit geweest zijn !!!! Geweldig.
De terugrit ging goed, totdat Piet zijn motor ermee stopte, even sleutelen bij een boerderij, waar wij met de bezemwagen ook even stilhielden natuurlijk en waar de auto even in beslag werd genomen door twee hondjes, een achter het stuur en een op de stoel van de bijrijder. Dat was een prachtig gezicht. De donders hielden van auto rijden en dachten dat ze mee mochten.

foto

Enfin, de motor van Piet deed het weer, een klein foutje wat deze motor wel meer heeft, en dus zo verholpen. Piet stapte weer op en wij weer in de auto. Op weg naar Barsingerhorn waar de eindstreep was bij Ton thuis.

Daar nog lekker verwend door Ton en later met de auto naar huis gebracht door Ton.
Bedankt voor de mooie rit Ton en het naar huis brengen.

Riek Plas.

Picknick rit

Na een jaartje over te moeten slaan door medische omstandigheden van Andre was het dit jaar weer als vanouds.De gehele fam. Leering was ingeschakeld bij de organisatie van deze klassieker rit. Sinds jaar en dag mag deze rit zich beroepen op een goede opkomst.. Niet alleen weet Andre ons voor te gaan door de mooiste stukjes van de Noord-kop maar ook is de verzorging van de inwendige mens bij Corrie en haar familie team in goede handen.

Schitterend weer zorgde er mede voor dat zo`n 60 leden ( 50 motoren ) zich naar Lutjewinkel hadden begeven voor de koffie met cake. Het was dan ook een behoorlijk lang lint oud ijzer dat zich om 11 uur in beweging zette. Het gaat te ver om alle mooie plaatsjes en plekjes te noemen waar we langs kwamen maar de reakties na afloop waren zodanig dat het duidelijk was dat een ieder zeer genoten had. Klasse Andre !!. Ook de stop waar Corrie met haar meisjes klaar stond om ons te verwennen met soep en broodjes was een top locatie aan het Ijsselmeer nabij Medemblik.

Slechts 1 pechgeval viel te noteren dus ook de achterrijders hadden een rustige rit. Wel viel het me op dat een aantal rijders met knipperlichten deze nog wel eens vergeten uit te zetten na een bocht. Dit kan tot gevaarlijke situaties lijden als een mede weggebruiker denkt dat men links of rechts af gaat en dan de weg op rijdt. Gelukkig is dit nog niet gebeurd. Wat ook voor verwarring zorgt is wanneer een deelnemer meent de rit voortijdig te moeten beeindigen en dan op een kruising stil gaat staan of wegrijdt. Het beste is dan ook op een recht stuk stil te gaan staan en vervolgens de achterrijders in te lichten en dan pas weg te rijden.

Tegen drie uur werd het wederom druk in de Nobelstraat en konden we nog even gezellig napraten over deze prachtige rit en weet je weer waarom je VIM lid bent.
Andre en Corrie en natuurlijk niet te vergeten de ingeschakelde familieleden, bedankt voor deze mooie dag.

Ad.

foto foto foto
foto

Polder en Duin rit

Zondag 6 September was het zover, de eerste door Maarten Romar georganiseerde rit. Het was natuurlijk een hele eer om samen met Ad Sinke als achterrijder te mogen fungeren. Dan wil je natuurlijk niet te laat zijn dus net voor 10 uur arriveerden we in Stompetoren en wat denk je… niemand te zien. OK, 10 uur is misschien wat vroeg maar toch, het was toch wel vandaag? Gelukkig kwamen kort daarna de motoren binnen druppelen.

Nadat Maarten zich er nog even van had overtuigd dat iedereen op de hoogte was van het Follow Up systeem konden wij om 11.00 uur achter de dikke Guzzi aan.

Het lukt de meeste ritten-uitzetters wel om langs wegen te gaan waar ik zelden of misschien wel nooit eerder langs ben geweest. Maarten, ook jou is dat gelukt!
Ik heb lang niet alle plaatsen waar we langs zijn geweest kunnen ont-houden, maar in ieder geval heb ik Driehuizen, Graft, het Fort Spijkerboor, Schermerhorn en Ursem gezien.

Het begon net wat te rommelen van binnen toen we arriveerden bij de firma Vezet. We werden hier gastvrij onthaald met koffie en een lunchpakket. Na de prima lunch onthulde Maarten wat ons verder te wachten stond. Omdat Vezet aan de hoogste hygiene normen moet voldoen mochten wij ons eerst verpakken in beschermende kleding.

Na deze verkleedpartij werd de groep in tweeën verdeeld en kregen wij een uitgebreide rondleiding. Dit hebben ze bij Vezet duidelijk vaker bij de hand. Zo werden we toegesproken via een koptelefoon zodat de rondleider niet boven het lawaai van de machines hoefde uit te brullen.
De rondleiding was erg interessant en de hoeveelheid groente die hier dagelijks wordt verwerkt is absoluut indrukwekkend!

Na de rondleiding werd de rit voortgezet. Via Koedijk en Alkmaar ging het weer richting Stompetoren. Hier hebben we nog lekker even nagezeten.
Als achterrijder hebben we het niet druk gehad. Alleen de Vincent van Frans Veul strandde met een electrisch probleem en ondanks de spontaan beschikbaar gestelde accu van collega Vincent rijder Peter ging de Vincent toch de kar op. Verder bleef de schade beperkt tot een Morini die even een duwtje nodig had.

Maarten, ik heb na afloop veel positieve reacties gehoord, je kunt terugzien op een geslaagde eerste rit. Op naar de tweede zou ik zeggen…

Martin van der Zee

foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto

Rondje IJsselmeer verslag

IJsselmeerweekend 2009

Met een donderende klap schrok ik midden in de nacht wakker. Onweer, hagel, storm !!! Dat is ook wat woelde ik in mijn bed. Om zes uur gaat de wekker en met deze puinhoop buiten wordt het niks op de motor. Na een uur woelen besloot ik dan maar om uit de bed te gaan, het was toch al half zes. Alle scenario’s bedacht te hebben.

Gelukkig, na mijzelf in mijn motorpak gehesen te hebben was het droog en scheen zowaar de zon. Op naar Stompetoren, waar Gerard ons zou oppikken voor het IJsselmeerweekend. Met het elan van de tour de France karavaan arriveerde de Vim opstoet uit Wormer met op kop Gerard die al rijdend en gebarend vrolijk het weekend voor ons opende. Trouwe hekkesluiter van deze optocht was Dick Ruig die met de peletons-auto de last van 35 weekendtassen en eventuele kapotte motoren op zich zou nemen.

Mopperend komt Dick de bus uit, wat blijkt Gerard en Dick hebben moderne communicatiemiddelen in de vorm van portofoon, echter het tweetakt rijwiel van Gerard zend een gezellige brom uit in de porto van Dirk. Zet dat klereding maar uit Gerard roept Dick nog. Weg willen we al want we moeten naar Hoorn. Weet iedereen wat follow up is roept Gerard, ja hoor roepen we in koor terug, en weg zijn we op naar de derde groep. Daar staat de rest van de groep te wachten en ontstaat er een vrolijke club Vimmers die zin in het weekend hebben. Lex repareert het tonnetje van zijn koppelingskabel vlug, Dick tovert zijn compressor uit de bus om een band op te pompen. Kennen jullie het follow up systeem roept Gerard, ja hoor roepen wij in koor en weg zijn we, over de dijk naar check point charlie waar Gerard koffie en koek heeft klaar staan. Er blijkt stiekem een groen busje mee te rijden die gedurende het hele weekend op mirakeleuze wijze de catering verzorgd. U begrijpt: achter ieder goede Vimmer schuilt een goede vrouw. In dit geval de vrouw van Gerard die gewoon de ruim 500 km in de bus mee rijdt om onze natje en droogje te verzorgen…

Droog bleef het, maar wat een luchten. Door de flevopolder langs mooie klinkerweggetjes door Drenthe, Friesland en op gezette tijden rust met koffie of fris, heerlijk!! Op een gegeven moment stoppen we in het bos, en krijgen wij verdere instructies van Gerard, er is goede overnachting geregeld met eten en…de benodigde borrels. Gerard heeft ook de kamerindeling al gepland en dat geeft natuurlijk hilarische taferelen. Ik mocht zelf in de kamer met uw hoofdredacteur slapen naast !!!! de kamer van Andre Leering. U begrijpt, dat gaat ten koste van de nachtrust. Temeer daar Andre rustig weer om half zeven zondagochtend fit en wel al weer klaar staat voor de tweede dag. Ik moet duidelijk nog een heleboel VIM ervaring krijgen.

Zondagochtend, de zon schijnt. Uw voorzitter vraagt of hij zijn regenpak aanmoet. Ik heb namelijk de buienradar op mijn mobiele telefoon zitten. Nee hoor, verzeker ik hem. Ook Martin van der Zee luistert naar mijn ogenschijnlijk betrouwbaar advies.

We vertrekken lekker en …. na 5 minuten valt de regen met bakken, nee maar dan ook echt met bakken uit de lucht. Plotseling rijdt de voorzitter naast mij met een frons op zijn gezicht en bromt in onvervalst Amsterdams, lekker zo’n telefoontje heb je nog meer adviezen.
Martin gooit het over een andere boeg en probeert zijn regenbroek over zijn motorlaarzen aan te trekken. U begrijpt, met haast loopt je regenbroek natuurlijk hopeloos vast,dus staat Martin langs de kant van de weg op 1 been een soort dansje te doen en probeert zijn laars uit te trekken. Dit lukt om vervolgens met zijn sok in een plas te trappen. Ook Martin had ik vrij plotseling naast mij, maar als Guzzi-rijders onder elkaar heb je toch wat meer begrip.
Gerard had een bezoek geregeld bij een Opel museum. De eigenaar had in de loop van jaren vele Opels verzameld waaronder vele met orginele lak, lage kilometerstanden of aparte uitvoeringen. De collectie zag er verzorgd uit en er waren ook vele reclame borden aanwezig die de sfeer van vervlogen tijden prachtig weergaven. Ik schat dat er minimaal 60 Opels stonden. Als ik u vertel dat ik van mijn ene oude Volvo en Guzzi die ik bezit al aardig zorgen kan hebben lijkt mij dit bij zoveel auto’s bijna niet bij te houden. Alles zag er pico Bello uit, en och als de Kadett het niet doet pakken we toch even de Manta. Ieder nadeel heeft ook weer zijn voordeel.

Hierna reden we gezellig in de stromende regen verder, de Gillet van de familie de Jager had er de brui aangegeven, zou er iets te veel water de electriciteit in de war gegooid hebben. Gaande weg werd het droog en mooi. Wel nog een haperende Triumph onderweg ook alweer met magneetproblemen. De eindstand was dan ook dat we met twee pechgevallen thuis kwamen. Via een prachtige route kwamen we bij de afsluitdijk terecht. Aangezien ik mijn moeder haar 60e verjaardag nog zou bijwonen, kon ik de Guzzi even lekker de sporen geven over de afsluitdijk, heerlijk. En zowaar weer geen pech met de Guzzi, alhoewel mijn achterlichtkap met ducttape vastgeplakt moest worden omdat deze was losgetrild.

Samenvattend: Een zeer goed georganiseerd weekend met veel oog voor detail waar werkelijk aan alles was gedacht. Een goede maaltijd zaterdag avond met een gezellig borreltje vele stops met de cateringbus, een museum en ruim 500km mooie weggetjes. Er is 1 ding Vimmers: Gerard heeft aangegeven dat dit echt de laatste keer was en dit begrijp ik Gerard heeft een druk (motor) bestaan en moet ook zeer goed om zijn gezondheid denken. Ik wil dan ook graag voorstellen dat een aantal Vimmers de handen ineen slaan om een soortgelijk evenement weer te organiseren. Ik weet zeker dat Gerard ons advies wil geven.

Gerard en Magreet: Hartstikke bedankt!!!!!

foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto

Rondje IJsselmeer foto's

foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto
foto foto

 

VIM Weekend 2009

Een foto impressie van onze voorzitter.

foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto
foto foto foto


Dirkenrit


Foto's van de Dirkenrit 2009 kunt u hier bekijken: klik hier!

De vuurtorenrit (2)

De voor mij eerste rit van het seizoen zit er weer op. Gisteren gingen we met heel mooi weer naar Egmond aan Zee waar door Rob en Carla, Ben en Jenny en Tom (bezemwagen) de Vuurtorenrit werd verzorgt.

Om 10 uur stond de koffie klaar en het werd al snel erg druk in de straat. Er werd veel bijgeklets door iedereen en hoewel de Arielclub al een rit heeft gehad begin april was het voor de Vim de eerste rit van 2009. Voor veel mensen dus het begin van het motorseizoen.
Het mooie weer was goed voor zo’n 59 motoren en ongeveer 70 mensen een goede opkomst dus.

Om 11 uur werd het startsein gegeven en het lijkt dan wel of iedereen een beetje zenuwachtig begint te worden, de ene na de andere werd aangekickt en uiteindelijk waren we met z’n alle goed voor heel wat decibellen. De rit ging via Heiloo richting het pontje bij Akersloot, het duurde 4 oversteken voor dat iedereen aan de overkant was.

Vanaf de pont linksaf richting Alkmaar op de ventweg, door de polder richting de Woude over de brug gelijk rechts langs het water richting Spijkerboor. Vervolgens richting Jisp en vervolgens in Purmerend gestopt voor de lunch. Hier miste we de bezemwagen maar die doolde door de Rijp dus gelukkig zijn er 06 jes en kwam ook Tom na korte tijd de bocht omrijden.

Na de lunch gingen we terug door Jisp naar Zaandam van Zaandam via Krommeniedijk richting Uitgeest door Uitgeest Doregeest en Akersloot richting Limmen en via Egmond Binnen naar Egmond aan Zee.

De heerlijk geurende bollen velden, de lammetjes,de zon, de perfect uitgezette rit en geen pech gevallen maakte het geheel tot een zeer geslaagde (eerste) rit.

Groetjes Yvonne Dekker


Vuurtorenrit 19 april 2009


Eindelijk was het weer zover. Het motorseizoen is begonnen. De zon schijnt en de motor staat ongeduldig te wachten tot hij wordt aangetrapt. Hij doet het meteen en dan gaan we naar Egmond aan Zee voor de eerste rit van 2009.

Daar aangekomen bij de familie Schol en Ben en Jenny zien we al veel motoren staan, betekent dat er een grote groep mee zal rijden met de eerste rit. Veel bekenden en ook onbekenden heb ik daar gezien. De koffie stond klaar met een heerlijke versnapering erbij.Er werd gezellig gekletst en er waren zelfs al kijkers voor de oude motoren.Om 11.00 uur werd gestart, iedereen de helm op en handschoenen aan en puffend en knorrend gingen we op weg.

Een dergelijke vroege rit in het voorjaar is altijd fantastisch, want overal zie je bollenvelden met de prachtigste kleuren en de jonge lammetjes dansen door de wei. Alle zwanen en eenden zijn nesten aan het bouwen, sommige zwanen zitten al op een nest. Het ruikt nog lekker naar jong groen aan de bomen en alles ziet er schitterend uit.De bottelnek van de dag is het pontje van Akersloot, hij moet wel 5 keer heen en weer varen om alle motoren aan de overkant te brengen. Ja, er waren er boven de 60…… geweldig hè, wat een opkomst. Rob en Ben hebben hun handen vol aan zoveel motorrijders, maar ons follow-up systeem werkte fantastisch.

In Purmerend werd de lunch genuttigd. Oh, oh, dat duurt even voor je ongeveer 70/75 mensen aan eten hebt geholpen. Een groep werd helemaal vergeten, dus toch maar even gevraagd of er nog iets over was voor deze mensen. Maar ook dat is weer gelukt, de dames renden heen en weer en alle buikjes werden gevuld.

Iedereen ging zich weer klaarmaken voor de tweede helft van de rit. Deze ging door de Wijde Wormer, Neck en Wormer, via de Zaanstreek richting Uitgeest.

Volgens mij was daar een opendag voor het watersportgebeuren, want het was er druk ……., dus voorzichtig met de motoren laveren tussen de mensen door.

Bij Limmen gekomen hebben wij besloten niet mee te gaan naar Egmond aan Zee, we waren bijna thuis en hadden een hele fijne rit gereden. En ja hoor de motor mag blijven, hij heeft het fantastisch gedaan vandaag.

Rob en echtgenote, Ben en Jenny bedankt voor deze hele gezellige en mooie rit en natuurlijk hopen we volgend jaar weer op zo’n mooie rit.

Riek Plas.