 |
| Navigatie | Rit verslagen 2009 | |||
Hieronder staan de ritverslagen van het jaar 2009. Die van 2007 en 2008 kunt u door hier te klikken lezen. Dirkenrit Foto's van de Dirkenrit 2010 zijn te bekijken op de volgende links: http://www.oypo.nl/1D17DB2FAA06184D http://www.youtube.com/watch?v=tpp0tmTXdGI&feature=channel V50 in Suriname Bij een eerder bezoek aan dit land ,hadden mijn vrouw en ik bij gebrek aan een huurmotorfiets een poging gedaan om ons te verplaatsen op een Yamamoto ( een chinese Yamaha kloon ) die echter niet was opgewassen tegen 180 kg europees gewicht en na 3 X vastlopen deze omgeruild voor een huurauto. Nou ben ik inmiddels op een leeftijd gekomen waarop ik mijzelf regelmatig de vraag stel “” wat wil ik nou nog graag “”En een van die wensen is op mijn eigen motorfiets door suriname rijden . Nou was ik nog in het bezit van een Moto Guzzi V50 Nato ( ex ordonnans motor ) met maar 6000 kilometer op de klok en het leek me een goed plan om dat ding naar Suriname over te brengen .Ik had in de 2de hands truck wereld inmiddels iemand , die af en toe een container oude vrachtwagen banden naar suriname overbracht en voor 250 euro wilde hij de motor er wel bij zetten . Ik heb hem kopie kenteken overhandigd zodat de nodige papierwinkel kon worden gecompleteerd .De motor vastgesjord ,op het pallet van mijn nieuw aangeschafte guzzi V7 te samen met helmen en jassen zo.n 3 maanden voordat ik zelf te paramaribo zou arriveren . Ondanks alle beloftes verscheen er geen motorfiets gedurende mijn vakantie in 2009 zodat ik genoodzaakt was om ons weer in een huurauto door het oerwoud te verplaatsen en in 2010 opnieuw terug te keren . 1 maand na mijn terugkomst was de motor inderdaad in suriname gearriveerd maar er werd geen aanstalten gemaakt om het ding bij inmiddels opgedane surinaamse kennissen af te leveren .Die hebben de machine uiteindelijk weten te veroveren en veiliggesteld . Dit jaar was het dus eindelijk zover half februari weer vertrokken en na bezoek van enige dagen per vliegtuigje aan het binnenland om de eetgewoontes van de inboorlingen te bestuderen,werk gemaakt om de motor op de weg te krijgen . Nou toen begonnen de problemen pas echt , er was geen ladingbrief gemaakt waar het voertuig op vermeld stond , en volgens de inklaarder ziet de douane dat als smokkelwaar hetgeen leid tot inbeslagname en een forse boete . In overleg met de inklaarder een gesprek aangevraagd met een hoge ambtenaar van de douane en die gebood mij , voorafgegaan door een donderpreek ,het volgende . Kijk je bent via Frans Guyana( Euro land ) met de pont over de marowijne rivier in albina - suriname binnengekomen en die domme pontbaas heeft je niet verteld dat je je voertuig aldaar bij binenkomst bij de douane dient te voorzien van een invoer dokument .Dus ga je morgen naar albina en ga je alsnog dit dokument ophalen , nou dat is heen en weer dus 320 kilometer over geen weg maar een wasbord met zo af en toe bij de dorpjes verkeersdrempels die lijken op een omgekeerd half ei en gemaakt van asfalt om maar zo min mogelijk op te vallen zodat je onderstel zich dan van het voertuig kan losmaken voorzover dat al niet is gelukt door de kwaliteit van het wegdek . Albina is het beste te omschrijven als een rovershol waar vanuit illegaal handel en transport word gedreven met euroland Frans guyana door middel van zo.n 40 stuks kleurige korjalen met zware buitenboordmotoren die met de aangeschafte goederen en hun eigenaren voortdurend heen en weer varen over de brede rivier in deze wrakke bootjes ik heb geen reddingsvest gezien . Tevens worden aldaar de Braziliaanse goudzoekers poknokkers genaamd voorzien van alle benodigdheden zoals waterpompen ,kwik en levensbehoeften . Tussen de door onlangs door onenigheid tussen de goudzoekers en de bewoners afgebrande gebouwtjes bevind zich het douane kantoortje waar barse heren in uniform de cepter zwaaien . Na voorspraak van mijn meegereisde inklaarder ,vulde de ambtenaar met de hand een dokument in met de gegevens van de V50 en mijn persoon en bezegelde het met een rood stempel , pakte de telefoon ,belde naar het hoofdkantoor en sprak door de hoorn – Baas- opdracht volbracht . Nu weer terug naar paramaribo even eten in Mungo het bauxiet dorp van suriname En dan weer verder voortdurend de ergste gaten in de weg ontwijkend halfweg bij het dorpje Tamanredjo sloeg de vermoeidheid zijn slag en zag ik een verkeersdrempel over het hoofd en na een luchtsprong belanden we weer op het wegdek , gelukkig deed het voertuig het wonderwel nog prima dan maar even uitrusten met een sauto soepje en een bakabana bij de plaatselijke warung gerund door Javanen die zich overal in suriname hebben gevestigd na als kontrakt arbeiders in het begin van de vorige eeuw hier naartoe te zijn gelokt . De volgende dag naar Lelydorp alwaar de motor gestald was om hem op gang te brengen .De accu had inmiddels na 1.5 jaar de geest gegeven en liet zich niet meer opladen . bij het openen van de benzine kranen stroomden de beide carburators gelijk over , eerst maar een nieuwe accu –Nou zit er een rare hele grote accu in die was zo een 2 drie niet te verkrijgen – 35 kilometer verderop een winkel gevonden die had er nog 1 maar die stond er al zo.n jaar of 10 , Ik vul hem wel en zie maar of hij het nog doet ,sprak de eigenaar een Nederlandse man van 67 die zo.n 45 jaar geleden na zijn diensttijd was achtergebleven hij had zelf op matchless en triumph gereden .Nu nog even een luchtpomp om de banden te vullen bij de chinees aangeschaft voor omgerekend 3en een halve euro de carburateurs beklopt en de machine aangetrapt en er vervolgens mee door het drukke verkeer in het donker ( ze rijden er ook nog links )naar ons tijdelijke verblijf te paramaribo gereden . De huurauto weer terug naar zijn baas en op pad met de V50 . Eerst maar eens een rondje paramaribo met wat boodschappen hier en daar en s, avonds even naar “”het VAT”” aan de waterkant het terras waar alle toeristen s.avonds neerstrijken , zodat op de bediening na alles daar hoofdzakelijk wit is . Gezeten aan een gemberbiertje stopte er aan de overkant een zwarte man met een Yamaha met rondom koffers , die eruitzag als een soort Batman echter met lange witte krullen zoals de here Jezus en gehuld in een soort visnet waaraan allerlei motor protectie was aangenaaid zoals schouder-arm -rug –knie en been kortom de ideale outfit voor de aldaar heersende temperaturen . Verder was hij voorzien van een cowboybroek met losse pijpen en glimmend gepoetste puntschoenen - het geheel trok de aandacht van mijn vrouw die erop afstapte en vroeg een foto te mogen maken voor de VIM Revue en hem natuurlijk uitnodigde om bij ons op het terras wat te komen drinken . Toen hij op het terras toe liep ontwaarde hij achter ons zijn vroegere baas ,die voor de eerste keer Suriname bezocht, zij hadden elkaar 15 jaar niet gezien .Sam heette de motorduivel en had een groot deel van zijn werkzame leven bij de KLM op schiphol in een magazijn gewerkt . Hij was hier duidelijk beter in zijn element . Zo werd het daar s.avonds toch nog gezellig . Wordt vervolgd henk steevens
Onderdelenbeurs Wormer 15 november
Met Henk naar Woerden (verslag #3) Op 26 september was het dan zover. Jaren stond het al op mijn lijstje om een keer “Met Henk naar Woerden” te kunnen iedere keer kwam er wat tussen. Vorig jaar dacht ik het voor elkaar te hebben, keek ik op vrijdagavond hoe laat en waar we moesten verzamelen om te constateren dat de rit de week ervoor verreden was…. Verzamelen was in het clubhuis van MOZAMO in Koog aan de Zaan. De ontvangst met koffie met gebak (keuze uit drie soorten!) zonder de portemonnee te hoeven trekken viel natuurlijk bij de dik dertig deelnemers in zeer goede aarde. Advies, ze mogen de fooienpot wel een wat meer prominentere plaats geven, want ergens in een hoekje achter op de bar komt dat ding nooit vol. Het organiseren van een rit maakt een organisator op de dag dat het moet gebeuren sowieso een beetje nerveus, moet je dwars door het drukste stuk van Nederland, dan heb je er al gauw een paar grijze haren bij. Bij Henk valt dat niet op Aan de manier waarop hij de deelnemers op de hem vertrouwde humorvolle wijze het follow-up systeem uitlegt is in ieder geval niet te merken dat hij ook maar een spoortje last heeft van nervositeit. Om 9.30 gingen we op pad nadat Jan Valk, de voorzitter van Mozamo alle deelnemers een borrelpakket had meegegeven, twee zakken knabbelnootjes en een gekoeld blikje fris. De rit voerde ons van Koog aan de Zaan via Spaarnwoude dwars door het “Schipholgebied” naar Hoofddorp. Op een gegeven moment zag je overal om je heen vliegtuigen. Ze landden, stegen op en taxieden dat het een lieve lust was, zeker een stuk of twintig tegelijk, heel apart. Ik dacht vooraf dat het bijna onmogelijk zou zijn om zonder snelwegkilometers naar Woerden te komen. We hebben echter geen meter snelweg gemaakt. De route voerde ons door plaatsjes waar ik nog nooit van gehoord had terwijl ik toch een zes had voor aardrijkskunde. Wat dacht u van “Nieuwveen”, “Burgerveen” of “Noorden”?? Prachtige dijkjes en watertjes en ik denk dat Henk zijn broer (als je hem hoort praten en je kijkt om denk je tjee heeft Henk een facelift gehad), die de bezemwagen reed, af en toe wel een vloek gegeven zal hebben als hij de bus met aanhanger een uitwijkplaats op de dijk moest insturen i.v.m. de tegenliggers. Uiteindelijk arriveerden we om 12.00 in Woerden. Het was er razend druk wat natuurlijk ook een gevolg was van het mooie weer. Iedereen met een oude motor of bromfiets nam de gelegenheid waar om hiervan te genieten. Het evenement zelf viel me eigenlijk een beetje tegen. Het leukste vond ik nog de motoren van de bezoekers. Er waren twee eigenbouw motoren, eentje met een Golf diesel motor in lengterichting met een zeer solide gebouwd frame, beetje choppermodel. De andere was een BSA frame met bak en ervoor een dwars geplaatst Renault blokje, leek wel van een R4-tje. Dit was een caféracer en zag eruit alsof ie zo van een productielijn was gerold. Toch zal ik dit evenement volgend jaar weer op de kalender zetten, het is er gezellig en de rit is meer dan de moeite waard. Adriaan moest in Heerhugowaard nog een stoomketel uitzetten dus we zijn een uurtje eerder vertrokken. Op een klein stukje na hebben we uit ons hoofd dezelfde route terug gereden als op de heenweg en daar waren we heel tevreden over. Groetjes, Gerard van Oostrom Met Henk naar Woerden (verslag #2) Met Henk naar woerden en misschien ook weer terug. Afgelopen zaterdag 26 september startte ik voor de 7de keer met mijn toertocht van en naar het Nationaal Veteranentreffen te Woerden. Dit keer voor de verandering eens vanaf het clubhuis van motorclub Mozamo De voorzitter Jan Valk vond dat wel een goed idee en stelde voor de koffie te verzorgen . Een en ander liep enigszins uit de hand, ik werd in het clubblad van Mozamo alvast aangekondigd en er werd mij door de redaktie een diepgaand interview afgenomen . Op D day stond vanaf 8 uur de koffieketel klaar en konden we ,hemeltje lief ,uit 3 soorten gebak kiezen al dan niet met slagroom . Na mijn toespraak van wat er allemaal stond te gebeuren , en de uitleg over ons follow up systeem ,geduldig door de VIM leden aangehoord en eigenlijk bedoeld voor de nieuwkomers , nam Jan Valk ook nog even het woord om ons mede te delen dat er voor een ieder een overlevingspakket was samengesteld voor het geval we de weg zouden kwijtraken , Hij had inmiddels in de gaten dat wij nog geen kaas hadden gegeten van Garmin of Tom Tom . Na dit alles opweg naar Pont Buitenhuizen alwaar ik de overtocht voor 30 motoren had afgekocht , een goede gok, want we waren met 32 stuks altijd weer een verassing want aan voorinschrijven doen we niet . Deze pont is uitgerust met een slagboom en een kaartjesautomaat ,wisselt niet en is zeer gebruiksonvriendelijk Dat weten ze Bij Connexxion ook dus hebben ze daar een elegante oplossing voor bedacht , ze sturen je gewoon een rekening en dat is dan meteen het betalingsbewijs . Dan binnendoor naar Woerden ,ik had de route al 6 keer voorgereden dus dat lukte vrij aardig – onderweg 2 X gestopt om de bezemwagen te laten aansluiten die bezig was om de defekten op te laden bij Kamerik werd ik ingehaald door mijn reserve motorfiets met een lid uit Tessel erop die had zijn Ariel stuk en er was ruimte nodig op de aanhanger . Ik dacht toen verdorie moet ik dat ding straks nog helemaal terug naar Tessel brengen , maar dat liep goed af er is na aankomst in Woerden druk gesleuteld en het ding kon gelukkig weer op eigen kracht naar huis . De enige machine die niet gerepareerd kon worden was de nieuwste motor een Yamaha 650 die niet meer bij laadde . In Woerden konden we dit jaar vanwege de grote drukte niet meer op het middenterrein staan , dus volgend jaar maar een half uurtje vroeger op pad . Er was weer van alles te zien En er stonden veel clubstands met aanhang , Het overlevingspakket kwam goed van pas , want de wachttijden bij de Catering waren dit jaar ongekend hoog En misschien ook weer terug : Nou dat is ook deze keer weer niet zo goed gelukt, want ons zeer gewaardeerde lid de heer Holtman zag geen kans op tijd aan te sluiten en belde naar mij tijdens de tankstop in Woerden 3 minuten vanaf het vertrekadres , uitgelegd welke borden hij moest volgen , Harmelen dus – na 20 minuten nog geen Gerard – dan maar zonder en met een vervelend gevoel naar huis – Hij bleek de borden fietspad naar Harmelen te zijn gevolgd ,maar ja dat kan ook niet anders als je met een Sparta uit het jaar Kruik aan de start komt . Terug natuurlijk ook weer binnendoor -bij Pont Buitenhuizen aangekomen had ik nog zowat de helft over de rest was al op eigengelegenheid verder gereisd . Rest mij nog Mozamo te danken voor de enorme gastvrijheid En we gaan door met het infiltreren binnen deze vereniging, ik heb mijn schaakstuk Ton Jonker vast vooruitgeschoven om jullie 15 oktober uit te leggen waarom hij het zo leuk vindt om de helft van zijn motorfiets zelf te maken . Ik persoonlijk verdenk hem ervan dat hij bij aankoop , de helft van de onderdelen achter heeft gelaten omdat een en ander anders veel te eenvoudig voor hem is Groet Henk Steevens Voorzitter VIM
Met Henk naar Woerden (verslag #1) Een Engelstalig verslag van deze rit, inclusief foto's en interactieve kaart is te vinden op: Gerard Hilbers rit 8 augustus 2009 Verzamelen bij de pont Buitenhuizen, was het motto van de rit die Gerard en zijn vrouw hadden georganiseerd. Daar aangekomen waren er meer motoren dan ik had verwacht. Een aantal mensen die niet lid waren van de VIM, maar van een andere club, reden ook mee. De terugrit startte om 16.00 uur. Met verbrande koppen stonden we weer bij de motoren om weer terug te rijden naar Pont Buitenhuizen, dit via een kortere weg. Riek.
Ton Jonker rit vanuit Barsingerhorn Het was prachtig weer om te rijden deze dag. Dus op naar Barsingerhorn. Na twee knallen gingen we inderdaad op weg. Bij Ton aangekomen smaakte de koffie en de cake voortreffelijk en zo te zien waren er meer liefhebbers voor een bakkie troost.
Ik telde zo’n 50 motoren vlak voor het vertrek. Na de lunch stapten alle motorrijders weer op hun voertuig en wij kropen weer in de bezemwagen. Ik begrijp nog steeds niet hoe jullie rittenuitzetters al deze kleine weggetjes kunnen vinden en onthouden. Wij hebben al zoveel wegen gereden waar we nog nooit geweest zijn !!!! Geweldig.
Riek Plas. Na een jaartje over te moeten slaan door medische omstandigheden van Andre was het dit jaar weer als vanouds.De gehele fam. Leering was ingeschakeld bij de organisatie van deze klassieker rit. Sinds jaar en dag mag deze rit zich beroepen op een goede opkomst.. Niet alleen weet Andre ons voor te gaan door de mooiste stukjes van de Noord-kop maar ook is de verzorging van de inwendige mens bij Corrie en haar familie team in goede handen. Schitterend weer zorgde er mede voor dat zo`n 60 leden ( 50 motoren ) zich naar Lutjewinkel hadden begeven voor de koffie met cake. Het was dan ook een behoorlijk lang lint oud ijzer dat zich om 11 uur in beweging zette. Het gaat te ver om alle mooie plaatsjes en plekjes te noemen waar we langs kwamen maar de reakties na afloop waren zodanig dat het duidelijk was dat een ieder zeer genoten had. Klasse Andre !!. Ook de stop waar Corrie met haar meisjes klaar stond om ons te verwennen met soep en broodjes was een top locatie aan het Ijsselmeer nabij Medemblik. Slechts 1 pechgeval viel te noteren dus ook de achterrijders hadden een rustige rit. Wel viel het me op dat een aantal rijders met knipperlichten deze nog wel eens vergeten uit te zetten na een bocht. Dit kan tot gevaarlijke situaties lijden als een mede weggebruiker denkt dat men links of rechts af gaat en dan de weg op rijdt. Gelukkig is dit nog niet gebeurd. Wat ook voor verwarring zorgt is wanneer een deelnemer meent de rit voortijdig te moeten beeindigen en dan op een kruising stil gaat staan of wegrijdt. Het beste is dan ook op een recht stuk stil te gaan staan en vervolgens de achterrijders in te lichten en dan pas weg te rijden. Tegen drie uur werd het wederom druk in de Nobelstraat en konden we nog even gezellig napraten over deze prachtige rit en weet je weer waarom je VIM lid bent. Ad.
Polder en Duin rit Nadat Maarten zich er nog even van had overtuigd dat iedereen op de hoogte was van het Follow Up systeem konden wij om 11.00 uur achter de dikke Guzzi aan. Het lukt de meeste ritten-uitzetters wel om langs wegen te gaan waar ik zelden of misschien wel nooit eerder langs ben geweest. Maarten, ook jou is dat gelukt! Het begon net wat te rommelen van binnen toen we arriveerden bij de firma Vezet. We werden hier gastvrij onthaald met koffie en een lunchpakket. Na de prima lunch onthulde Maarten wat ons verder te wachten stond. Omdat Vezet aan de hoogste hygiene normen moet voldoen mochten wij ons eerst verpakken in beschermende kleding. Na deze verkleedpartij werd de groep in tweeën verdeeld en kregen wij een uitgebreide rondleiding. Dit hebben ze bij Vezet duidelijk vaker bij de hand. Zo werden we toegesproken via een koptelefoon zodat de rondleider niet boven het lawaai van de machines hoefde uit te brullen. Na de rondleiding werd de rit voortgezet. Via Koedijk en Alkmaar ging het weer richting Stompetoren. Hier hebben we nog lekker even nagezeten. Maarten, ik heb na afloop veel positieve reacties gehoord, je kunt terugzien op een geslaagde eerste rit. Op naar de tweede zou ik zeggen… Martin van der Zee IJsselmeerweekend 2009 Met een donderende klap schrok ik midden in de nacht wakker. Onweer, hagel, storm !!! Dat is ook wat woelde ik in mijn bed. Om zes uur gaat de wekker en met deze puinhoop buiten wordt het niks op de motor. Na een uur woelen besloot ik dan maar om uit de bed te gaan, het was toch al half zes. Alle scenario’s bedacht te hebben. Gelukkig, na mijzelf in mijn motorpak gehesen te hebben was het droog en scheen zowaar de zon. Op naar Stompetoren, waar Gerard ons zou oppikken voor het IJsselmeerweekend. Met het elan van de tour de France karavaan arriveerde de Vim opstoet uit Wormer met op kop Gerard die al rijdend en gebarend vrolijk het weekend voor ons opende. Trouwe hekkesluiter van deze optocht was Dick Ruig die met de peletons-auto de last van 35 weekendtassen en eventuele kapotte motoren op zich zou nemen. Mopperend komt Dick de bus uit, wat blijkt Gerard en Dick hebben moderne communicatiemiddelen in de vorm van portofoon, echter het tweetakt rijwiel van Gerard zend een gezellige brom uit in de porto van Dirk. Zet dat klereding maar uit Gerard roept Dick nog. Weg willen we al want we moeten naar Hoorn. Weet iedereen wat follow up is roept Gerard, ja hoor roepen we in koor terug, en weg zijn we op naar de derde groep. Daar staat de rest van de groep te wachten en ontstaat er een vrolijke club Vimmers die zin in het weekend hebben. Lex repareert het tonnetje van zijn koppelingskabel vlug, Dick tovert zijn compressor uit de bus om een band op te pompen. Kennen jullie het follow up systeem roept Gerard, ja hoor roepen wij in koor en weg zijn we, over de dijk naar check point charlie waar Gerard koffie en koek heeft klaar staan. Er blijkt stiekem een groen busje mee te rijden die gedurende het hele weekend op mirakeleuze wijze de catering verzorgd. U begrijpt: achter ieder goede Vimmer schuilt een goede vrouw. In dit geval de vrouw van Gerard die gewoon de ruim 500 km in de bus mee rijdt om onze natje en droogje te verzorgen… Droog bleef het, maar wat een luchten. Door de flevopolder langs mooie klinkerweggetjes door Drenthe, Friesland en op gezette tijden rust met koffie of fris, heerlijk!! Op een gegeven moment stoppen we in het bos, en krijgen wij verdere instructies van Gerard, er is goede overnachting geregeld met eten en…de benodigde borrels. Gerard heeft ook de kamerindeling al gepland en dat geeft natuurlijk hilarische taferelen. Ik mocht zelf in de kamer met uw hoofdredacteur slapen naast !!!! de kamer van Andre Leering. U begrijpt, dat gaat ten koste van de nachtrust. Temeer daar Andre rustig weer om half zeven zondagochtend fit en wel al weer klaar staat voor de tweede dag. Ik moet duidelijk nog een heleboel VIM ervaring krijgen. Zondagochtend, de zon schijnt. Uw voorzitter vraagt of hij zijn regenpak aanmoet. Ik heb namelijk de buienradar op mijn mobiele telefoon zitten. Nee hoor, verzeker ik hem. Ook Martin van der Zee luistert naar mijn ogenschijnlijk betrouwbaar advies. We vertrekken lekker en …. na 5 minuten valt de regen met bakken, nee maar dan ook echt met bakken uit de lucht. Plotseling rijdt de voorzitter naast mij met een frons op zijn gezicht en bromt in onvervalst Amsterdams, lekker zo’n telefoontje heb je nog meer adviezen. Hierna reden we gezellig in de stromende regen verder, de Gillet van de familie de Jager had er de brui aangegeven, zou er iets te veel water de electriciteit in de war gegooid hebben. Gaande weg werd het droog en mooi. Wel nog een haperende Triumph onderweg ook alweer met magneetproblemen. De eindstand was dan ook dat we met twee pechgevallen thuis kwamen. Via een prachtige route kwamen we bij de afsluitdijk terecht. Aangezien ik mijn moeder haar 60e verjaardag nog zou bijwonen, kon ik de Guzzi even lekker de sporen geven over de afsluitdijk, heerlijk. En zowaar weer geen pech met de Guzzi, alhoewel mijn achterlichtkap met ducttape vastgeplakt moest worden omdat deze was losgetrild. Samenvattend: Een zeer goed georganiseerd weekend met veel oog voor detail waar werkelijk aan alles was gedacht. Een goede maaltijd zaterdag avond met een gezellig borreltje vele stops met de cateringbus, een museum en ruim 500km mooie weggetjes. Er is 1 ding Vimmers: Gerard heeft aangegeven dat dit echt de laatste keer was en dit begrijp ik Gerard heeft een druk (motor) bestaan en moet ook zeer goed om zijn gezondheid denken. Ik wil dan ook graag voorstellen dat een aantal Vimmers de handen ineen slaan om een soortgelijk evenement weer te organiseren. Ik weet zeker dat Gerard ons advies wil geven. Gerard en Magreet: Hartstikke bedankt!!!!!
VIM Weekend 2009
De voor mij eerste rit van het seizoen zit er weer op. Gisteren gingen we met heel mooi weer naar Egmond aan Zee waar door Rob en Carla, Ben en Jenny en Tom (bezemwagen) de Vuurtorenrit werd verzorgt. Om 10 uur stond de koffie klaar en het werd al snel erg druk in de straat. Er werd veel bijgeklets door iedereen en hoewel de Arielclub al een rit heeft gehad begin april was het voor de Vim de eerste rit van 2009. Voor veel mensen dus het begin van het motorseizoen. Om 11 uur werd het startsein gegeven en het lijkt dan wel of iedereen een beetje zenuwachtig begint te worden, de ene na de andere werd aangekickt en uiteindelijk waren we met z’n alle goed voor heel wat decibellen. De rit ging via Heiloo richting het pontje bij Akersloot, het duurde 4 oversteken voor dat iedereen aan de overkant was. Vanaf de pont linksaf richting Alkmaar op de ventweg, door de polder richting de Woude over de brug gelijk rechts langs het water richting Spijkerboor. Vervolgens richting Jisp en vervolgens in Purmerend gestopt voor de lunch. Hier miste we de bezemwagen maar die doolde door de Rijp dus gelukkig zijn er 06 jes en kwam ook Tom na korte tijd de bocht omrijden. Na de lunch gingen we terug door Jisp naar Zaandam van Zaandam via Krommeniedijk richting Uitgeest door Uitgeest Doregeest en Akersloot richting Limmen en via Egmond Binnen naar Egmond aan Zee. De heerlijk geurende bollen velden, de lammetjes,de zon, de perfect uitgezette rit en geen pech gevallen maakte het geheel tot een zeer geslaagde (eerste) rit.
|
||||
